காதலின் சிறையிலே கவி கண்ட மாது(ஹைக்கூ கவிதைகள்)


wp-1478656222020.jpg

பூவின் ஏக்கம் காம்பைப் பிரிந்ததால்.

வேரின் ஏக்கம் மண்ணைப் பிரிந்ததால்.

மனதின் ஏக்கம் உறவைப் பிரிந்ததால்.

உறவின் ஏக்கம் உயிரைப் பிரிந்ததால்.

உயிரின் ஏக்கம் உன்னைப் பிரிந்ததால்.

ஆயிரம் மலர்கள் கொண்டு அலங்கரித்தாலும் உன் ஒரு துளி கண்ணீருக்காகத் தான் ஏங்கும் உன் கல்லரை.

மலரின் மௌனத்தைக் கேட்டேன், அது கூடக் கூரியது என் காதலாகிய காம்பைப் பிரிந்து விட்டேன் என்று.

காதல் கடலில் தொலைந்தேன், அதில் என்னைக் காண முயன்றேன் மீண்டும் மீண்டும் தோற்றேன்.

கவலையில் நீந்தித் திறிந்தேன், துனையைத் தேடி அலைந்தேன்,கனையைக் கொண்டு எறிந்தேன், இதயத் துளையை அடைத்தேன்,மரணத்தின் வாயிலைக் கண்டேன், உள்ளே சென்று உயிர் துறந்தேன்.

உடலுக்காக தோன்றும் மரணத்தின் வலியை விட உறவுக்காக தோன்றும் மௌனத்திற்கு வலி அதிகம்..

பாசத்திற்காக ஏங்கி நிற்கும் ஆசை மனதின் அவஸ்தைகள் ஆண்டவனாலும் புரிந்து கொள்ள முடியாது..

மனதை புண்படுத்திய மௌனத்தை வெளிப்படுத்த எனக்குத் தெரிந்த ஒரே மொழி கண்ணீர்..

நான் மணலாக இருக்கக் கூடாதா.. என் நெஞ்சத்தில் உன் பாதத்தை பதித்து விட.

என் சுவாசம் எனும் இதயத்தின் வழியாக நீ வாழ்கிறாய். நீ பிரிந்தால் என் இதயத்தின் சுவாசமும் அதன் துடிப்பும் வீழ்ந்து விடும்.

என்னிடம் இல்லாத நீ, என்னுள் இல்லாத உன் உயிர், என்னைப் பாராத உன் கண்கள்,  என்னை நினாக்காத உன் நெஞ்சம்,உன்னைக் காணாத கனவு, இவையெல்லாம்- காற்றில்லா பூமி, நிலமில்லா வானம், சூரியனில்லா பகல், இரவில்லா தேசம், நிலவில்லா இரவு போன்றது.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s