வான்மேக வசந்தங்கள்


வான் மேக வசந்தங்கள், தேனிரைத்துப் போகிறதோ.. மண் வாசம் வேண்டும் என, தூரல் தூவிச் செல்கிறதோ.. மனதோரம் கொண்ட மௌனங்கள் மலர் வனத்தை உருவாக்க, கன நேரம் ஏற்ற சொந்தம் உயிரெனவே மாறிப் போக,

காதலிப்பாய் என்பதற்காக.


  உனைக் காண என் கண்கள், எத்தனை வருடம் காத்திருக்க வேண்டும்.. என் கண்ணீர் துளிகள், அது என் கண்களில் உள்ள வரை காத்திருப்பேன்..

கனவிலும் நீ தான்.. உயிரிலும் நீ தான்..


வாய் மொழி தோன்றவில்லை, உன்னைப் பற்றி யோசிக்கையில். மௌன மொழி பேசுகிறேன், உன்னை மட்டும் எண்ணி எண்ணி.. உனைக்காண கண்களிலோ அளவில்லா ஏக்கம் கொண்டேன். அவர்களை தெரியும், ஆனால் அன்று அன்பு தெரியவில்லை. அன்பைத் தெரியும், ஆனால் இன்று உன்னைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை.

ஆழ்மனக் கனவுகள்


இருதயத் துடிப்பில் கலந்த நம் காதல், இறுதி வரை வேண்டும் இம்மண்ணில். நம் கல்யாணம் எண்ணி கனவு காண்கிறேன். நான் தினம்தோறும் உனை எண்ணி களவு போகிறேன்.

காதல் மட்டும் போதும்


அன்பினால் தோன்றிய உன் காதல் – என் ஆயுள் வரை வேண்டும். கண்ணீர் ஊற்றி பூத்த நம் காதல் – என் காலம் முழுதும் மலர வேண்டும். உன் நினைவு என் உயிரோடு உய்கிறது. என் கனவு அதிலும் உன் முகமே தெரிகிறது. தொலைத்த என் வாழ்வை,

கண்ணில் ஓர் காதல் கனவு


தண்ணீரில் மிதக்கும் தாமரை, மழை நீர் பட்டதும் மூடிவிடும். ஆனால், ஏனோ உன் பார்வை பட்டும், மூடவில்லை என் கண்கள். இமைக்காமல் நோக்கும் உன்னை.. வானோடு வெண்மேகம்

என்றென்றும் உன்னோடு நான்


என்ன செய்கிறாய்.. என்னிடம் நீ என்ன செய்கிறாய்.. தென்றல் தீண்டிய பூவின் இதழ் போல், அசைகிறது என் மனம். உலகை இரசிக்க விரும்புகிறேன், உன் விரல் கோர்த்து.

காதலர் தினம்


காதல்…! ஒற்றை வார்த்தை கொண்டுள்ளது, ஓராயிரம் வித்தை.. காதல் நம்மை தொட்ட நோடி போதும், வானத்தையே எட்டி விட தோன்றும். தொலையாத தூரம் கூட தொலைந்து தான் போகுமே, காதல் கை கோர்த்து நடந்தால்.. காதல் தழுவிய கனம் – மனதில்

வாழ்வின் வாசனைகள்


வாழ்க்கை.. வானவில்லின் வண்ணம்.. அதை நாம் முழுமையாய் பார்ப்பதற்குள் மறைந்து போய் விடும். தேடித் தேடி தீர்க்கப் பட்ட நாட்கள். ஓடி ஓடி உதிர்க்கப் பட்ட பூக்கள்.

மழை நேர மண் வாசம்


புகை சூழந்த நேரம், என் புவியெங்கும் ஈரம். மலை சூழ்ந்த மேகம், என் கனவெங்கும் தாகம். விண் மழை நீர் போல், என் கண்ணீரும் பொழிந்திடவே

இருவரிடையில்..


அந்தி மாலை அழைக்கின்ற வேளை, ஆகாயமெங்கும் காதல் அலை. அசைகின்ற காற்றில் அலைகின்ற மனதின் ஆசைக்கு இல்லையே எல்லை. என்ன இது மாற்றம்?

கொட்டும் மழையிலே


கொட்டும் மழையிலே ஒற்றைக் கோலம் பூண்டாய். வெட்டும் மின்னலிலே விண்மீனாய் பிரகாசித்தாய். வட்ட நிற கண்ணாடிப் பொட்டாய்,

எனக்காக நீ வேண்டாம் உனக்காக நான் வாழ்கிறேன்


கன நேரம் கண்ணில் பாய்ந்த அம்பும், மன பாரம் நெஞ்சில் ஏந்த வெம்பும். கண்ணீரில் ஏற்றி வைத்த தீபம், நெஞ்சத்தை தீண்டி விட ஆறும். சுவரோரம் படிந்த பாசி நானோ. மழையாலே மலர்கின்ற மலரும் தானோ. மழலைகள் வந்தாடும் மடியில்,

ஒத்தயிலே நிற்கிறாயே


ஒத்தயிலே நிற்கிறாயே, இதழெல்லாம் நனைஞ்சிருக்கு.. ஒத்த வார்த்த வேணுமுன்னு, மொத்த உசிர் காத்திருக்கு.. தேடி வந்த தேவதை தான், கோடி வரம் போதல தான்..

விழியின் காந்த விசை


பாரக்காதே.. உன் கண் விலங்கால் என் மனதை பூட்டாதே.. புவியின் காந்த விசை-அதை யார் அளித்தார் உன் கண்களுக்கு.. விந்தை என்னவோ..

காதலின் சிறையிலே கவி கண்ட மாது(ஹைக்கூ கவிதைகள்)


பூவின் ஏக்கம் காம்பைப் பிரிந்ததால். வேரின் ஏக்கம் மண்ணைப் பிரிந்ததால். மனதின் ஏக்கம் உறவைப் பிரிந்ததால். உறவின் ஏக்கம் உயிரைப் பிரிந்ததால். உயிரின் ஏக்கம் உன்னைப் பிரிந்ததால்.

காதலே உனக்காக


உன் முகத்தில் உள்ள மச்சத்தைத் தொட்டு விட ஆசை. என் இரவில் உள்ள தூக்கத்தை விட்டு விட ஆசை. உன் உறக்கத்தில் உள்ள கனவில் தொலைந்து விட ஆசை. உன் நெஞ்சத்தில் உள்ள என்னை கூண்டிலிட ஆசை. என் உயிரில் கலந்த உன்னை, என் உணர்வில் கலந்து விட ஆசை….

​விழியின் மெல்லலை சுகம்


மன்னவன் மடியில் தலை சாய்த்து தூங்க. அவன் மாங்கல்யத்தை என் கழுத்து தாங்க. மன்னவன் நெஞ்சத்தை என்னோடு வாங்க. உயிர் வாழ்வேன் உனக்காக.. வானத்தில் உள்ள விண்மீன்கள் கேட்டது,