அவள் தான் நதி – 2


அவள் சத்தம் வெளி வரும் முன்பே நதி அங்கிருந்து தூக்கி எறியப்பட்டாள். அந்த கருப்பு உருவம் அவள் காலை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டே ஒரு காட்டிற்குள் சென்று மறைந்தது. அதிர்ச்சியில் மயங்கிய நதி எழுந்து பார்த்தால் அது ஒரு சூனிய காரனின் சுடுகாடு. அதிர்ந்து போனாள் நதி. அந்த இடம் ஒரு அடர்ந்த காடு. ஓநாய்கள் ஓலமிட்டு கொண்டிருந்தன. ஆந்தைகளின் அலறல் சத்தம் அவள் காதுகளை அடைக்க செய்தன. அரை நிலவொளியில் அந்தக் காடு மங்கலாக தெரிந்தது. ஆயிரம்…

அவள் தான் நதி – 1


ஆழ்ந்த சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தாள் நதி. ஒரே குழப்பமாக இருந்தாள். “யாராக இருக்கும் அது. நேற்று இரவு கருப்பாக ஒரு உருவம் தூரத்தில் கடந்து போனதே.” “அம்மா நதி…” தன் தந்தை குரல் கேட்டு திடுக்கிட்டு திரும்பினாள் நதி. “என்னம்மா ரொம்ப நேரமா என்னமோ யோசிச்சுட்டே இருக்க. என்னாச்சு மா. அம்மா ஞாபகாமாவே இருக்கா டா. அவ போனாலும் நம்ம கூடவே தா இருப்பா.” அப்பாவோடு தனியே தங்கி இருக்கும் நதியின் அம்மா பத்து நாட்களுக்கு முன்பு இறந்து…

அம்மா என்னை விட்டு ஏன் சென்றாய்


உயிர் கொடுத்தாய் அம்மா.. உன் கருவில் எனை சுமக்காத போதும் – எனக்கு உயிர் கொடுத்தாய் அம்மா.. எனக்கு யாரும் இல்லை என்ற போது, நான் இருக்கிறேன் என்றாய்.. என் பாரம் சுமக்க தோள் கொடுத்து நின்றாய்.. என் துயர் பகிர்ந்த உந்தன், மரண வலி பகிர இயலாதவள் ஆனேன். எனக்காக அழுத உன் கண்கள், எனை பார்த்த படி விழித்திருக்க… என்னை மூச்சிற்கு முன்னூறு முறை அழைக்கும், உன் இதழ்கள் புன்னகைத்திருக்க… நான் அம்மா அம்மா…

பெண்ணே நீ எழு…


Image courtesy entrepreneur.com துணிவென்ற ஒன்று, துயர் நீக்கும் இன்று… பணிவென்ற ஒன்று, பகை போக்கும் நன்று… சிரம் தாழ்த்த நீயும், தரம் தாழ்வதில்லை… வாய் வீரம் கொண்டு, பலம் காண்பதும் இல்லை… துயில் கொள்ளு பெண்ணே… உன் துயர் நீங்கும் தன்னால்…. நிமிர்ந்து செல்… நிலை தடுமாறி நின்று போனால் நெஞ்சம் கலங்காது துணிந்து செல்…

காதலின் நிதர்சனம்…


என் இமை நனைந்த போது, உன் இதழ் விம்மியதைப் பார்த்தேன்.. என் மனம் வலிக்கும் போது வலிக்கும்போது, உன் தோளின் இதமான சாய்வில் தோற்றேன்.. மனம் கனத்து நின்றாலும்

எங்கள் கனவுகள்


இயற்றமிழ் இயங்கிடல் வேண்டும் – எங்கும் பயிற்று மொழியாய் பயின்றிடல் வேண்டும். கற்றது தமிழ் என்று இவ்வுலகில் – நாங்கள் மார் தூக்கி பெருமிதம் புரிய வேண்டும்.

என் உயிர் திராணி நீ.


என் உயிரில் திராணியாய் நின்றாய்…. என் கண்களில் நீராய் வழிந்தாய்… முற்றிலுமாய் என் உயிரை அற்றுப் போகச் செய்தாய்… இதை விட என்ன வேண்டும், என் மனதில் உள்ளது நீ தான் என்பதை உணர்த்த…..

என் பாதையின் பதிவுகள்-1


Originally posted on தமிழின் அழகு!:
என் காதிலே காதல் கானம் நுழைந்து கொண்டிருந்தது பக்கத்துக் கடையின் இசைப் பெட்டியில் இருந்து. நானும் கேட்டு ரசித்த படி பேருந்து நிருத்தத்தில் உட்கார்ந்திருந்தேன். அருகில் நான்கு நடுத்தர வயதுடைய பெண்களும், கொஞ்சம் வயது முதிர்ந்த ஒரு முதியவரும் அமர்ந்திருந்தார்கள். தெருவில் மக்கள் கூட்டத்திற்கும் பஞ்சம் இல்லை. நிருத்தத்திற்கு பின்னால் ஒரு புது மணத்தம்பதிகள் சிரித்த படி உரையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அதையெல்லாம் கண்டும் காணாமல் சாலையில் செல்லும் வாகனங்களை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.…

உன் காதல் மட்டும் சுமந்தே


Image credits goes to unsplash website… நீ யாருன்னு தெரியுமா என்னோட உயிர். உன் கூட பேசிட்டே இருக்கனும். உன்னை பாத்துட்டே இருக்கனும். உன் நிழல் போல நானும் சுத்தி சுத்தி வரனும்.. உன் கண்ணோரத்துல என் காதல நான் பாத்துட்டே இருக்கனும்.. நான் சாகும் போது கூட ஒரு வரம் கேட்பேன்.. உன் நெஞ்சோரம் சாஞ்சே நான் சாகனும்… உன் காதல் மட்டும் சுமந்தே சாகும் வரை நான் வாழனும்…

உயிரும் உணர்வும் தமிழே…!


மதி புகுந்து மனம் கரைந்த தமிழே, உயிர் முழுதும் கரைந்தாயே.. கலைகள் பல கண் திறந்து, கடல் துளி எங்கும் கலந்தாயே… தமிழே என் தாய் மொழியே, கவி தாகம் தீர்க்கும் என் உயிரே, மூச்சுக்காற்று நிறைந்தாயே – புவியின் முதல் மொழியாய் மலர்ந்தாயே!!

சித்தரைக் கனி கொண்டாட்டம்..


தோழமைகளுக்கு என் மனமார்ந்த சித்திரைத் திருநாள் மற்றும் விஷுக் கனி நல்வாழ்த்துக்கள்.. என்றுமே இல்லத்தில் இன்ப மழை பொழியட்டும்.. இந்த இனிய தமிழ் புத்தாண்டு இனிப்போடு துவங்கட்டும்.. இனிய தமிழ் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்.. இப்படிக்கு உங்கள் அன்புத்தோழி -தமிழ்இளவரசி

உள்ளக் கொலை


வெறுப்பு என்னும் நெருப்பு மூட்டி வேகமாய் அம்பினை விட்டெறியும் உன் கண்கள்! ! தோராயமாய் தொண்ணூறு சதவிகிதம் இருக்கும்.. நானோ முடிந்த வரை என் மீது நீ கொண்ட பத்து விகித பாசத்தை எண்ணி மகிழ்கிறேன்! ! குருதி சொட்டச் சொட்ட நின்ற போதும் தோன்றவில்லை இந்த வலி.. பார்வையிலே சுட்டெரிக்கும் உன் கோபம் கனம் தவறாமல் தந்தது மரண வலி! ! ! https://wp.me/p7VpEV-29

கற்பின் மதிப்பறியா…


picture courtesy “unsplash” கற்பின் மதிப்பறியா மூடர் கூட்டம், மாதர் இனம் தனிலே மானமும் உண்டு மனமும் உண்டு புரிந்தால் நீ மனிதன் இல்லையேல் அரக்கன். மனிதனை கொன்றால் குற்றம்.. அரக்கனை கொன்றால் அசுரவதம்.. நடக்கட்டும் 🔪🔪🔪🔪