நீளமான பாதை, நீளாத நாட்கள்


நீளமான பாதை நிலைத்திருக்கும் வாழ்வில்.. நிலையில்லா நாட்கள் நாம் வாழும் வாழ்க்கை.. கலையாத கனவுகள் கரைந்திருக்கும் நெஞ்சில்..  

வான்மேக வசந்தங்கள்


வான் மேக வசந்தங்கள், தேனிரைத்துப் போகிறதோ.. மண் வாசம் வேண்டும் என, தூரல் தூவிச் செல்கிறதோ.. மனதோரம் கொண்ட மௌனங்கள் மலர் வனத்தை உருவாக்க, கன நேரம் ஏற்ற சொந்தம் உயிரெனவே மாறிப் போக,

வாழ்வே வரம்..


வாழ்வே வரம்.. வலியை வலியாக எண்ணாத உள்ளம், வாழ்வில் வழியை உருவாக்க நினைக்கின்ற வெள்ளம்.. கவலை,

முடிவில்லா பாதையில்


முடிவில்லா பாதையில் முகம் தெரியா பெண்ணொருத்தி தனிமையிலே தனக்கான வழி தேடி போனாள்!

கனவிலும் நீ தான்.. உயிரிலும் நீ தான்..


வாய் மொழி தோன்றவில்லை, உன்னைப் பற்றி யோசிக்கையில். மௌன மொழி பேசுகிறேன், உன்னை மட்டும் எண்ணி எண்ணி.. உனைக்காண கண்களிலோ அளவில்லா ஏக்கம் கொண்டேன். அவர்களை தெரியும், ஆனால் அன்று அன்பு தெரியவில்லை. அன்பைத் தெரியும், ஆனால் இன்று உன்னைத்தவிர வேறொன்றுமில்லை.

கானகத்தின் கதறல்


கொழுத்தும் வெயிலில் குடையாய் நிழல் தந்த மரம் – இன்று உயிரை இழக்கும் நிலை இந்த உலகில் வர காரணம் ஏனோ?

இறந்து போன கனவுக்கு உயிர் கொடுத்த இயற்கை-7


தோழமைகளுக்கு என் வணக்கம்.. போன பகுதிக்கு விருப்பம் மற்றும் பின்னூட்டம் அளித்த தோழமைகளுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகள்.. ஒரு பெண் தனது வலியை வெளிப்படுத்த நினைக்கும் தருணம் அவள் வார்த்தையில் தோன்றும் வலி, அப்போது அவள் உள்ளம் கொள்ளும் நிலை பற்றிய இன்றைய பதிவு..

இறந்து போன கனவுக்கு உயிர் கொடுத்த இயற்கை-6


போன பகுதிக்கு விருப்பம் அளித்த தோழமைகளுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றிகள்.. இந்த கவிதைகளைப் பற்றிய   உங்களின் எண்ணங்கள் அறிய ஆவலோடு காத்திருக்கிறேன் தோழமைகளே.. இனி இன்றைய பகுதி..

இறந்து போன கனவுக்கு உயிர் கொடுத்த இயற்கை-5


வணக்கம் தோழமைகளே. போன பகுதிக்கு விருப்பம் அளித்த தோழமைகளுக்கு மிக்க நன்றி. உடலில் சுரக்கும் வியர்வையும், கண்ணில் சுரக்கும் கண்ணீரும் நிறைந்த வாழ்க்கையின் வரிகள் இவை.. இனி இன்றைய பதிவு..

இறந்து போன கனவுக்கு உயிர் கொடுத்த இயற்கை-4


உங்களின் விருப்பம் மற்றும் கருத்துக்கள் தெரிவித்தமை கண்டு மனம் மகிழ்ந்தேன் தோழமைகளே.. மிக்க நன்றி தோழமைகளே.. கல்வி.. எல்லோருக்கும் அது ஒரு வழக்கமான ஒன்று. ஆனால் படிக்க வழி இல்லாதவர்களுக்கு? இனி இன்றைய பகுதிக்குச் செல்வோம்..

என் பாதையின் பதிவுகள்-2


நேற்று மாலை பேருந்தை விட்டு விட்டேன். அடுத்த பேருந்து வர சரியாக ஒரு மணி நேரம் இருந்தது. பொதுவாக எல்லோருக்குமே பேருந்துக்காக காத்திருக்கும் நேரம் கொடுமையாகவே இருக்கும். எனக்கும் அப்படித்தான்.  ஆனால் நேற்று அந்த ஒரு மணி நேரத்தில் நான் சாலையில் பார்த்தவை பல. அந்த பலவற்றையும் கவனிக்க தூண்டியது ஒரு சம்பவம்.