மனதோடு மயக்கமோ


உயிரே… உன் அருகே வாழ்ந்தால் போதும்… உயிர் மயக்கம் தோன்றும் தோன்றும்… காதலே… கரை தாண்டிய தூரம் இருந்தும், கடல் தொலைவாய் ஏங்கும் ஏங்கும்… என் மனதில் பற்றிய மயக்கம், உன் மதியும் உணர்ந்திட ஏக்கம்…

தவமின்றி தாய்மை தந்த தெய்வம்


மழை விழும் நேரம், மனதுக்குள் ஈரம்.. மதியோடு நீயும், உறைகின்ற காலம்.. துயில் மறந்து போனேன், துளி உறக்கமும் இல்லாமல்.. உயிர் ஆதாரம் மறக்கிறேன், உடல் ஆகாரம் செல்லாமல்..

ஆகாயக் கழுகுகள்


Originally posted on தமிழின் அழகு!:
அம்மா கை விரல் பிடித்த கனம், அழுகை மறந்த காலம். அவளின் அரை விரலை என் துளி கையால் ஒளித்து வைத்ததிலொரு ஆனந்தம். கற்களும் முற்களும் கூட, சொர்க்க வாசலாய் தோன்றும் அவள் விரல் பிடித்த நேரம். அவள் கட்டிய முந்தானை கந்தலாயினும் கூட, அதில் கண்ட வாசனை சுகத்தை இன்னும் பெற இயலவில்லை பிறர் எவரிடமும். வெட்டிய மூங்கிலில் பற்றிய தீ போல அவள் விழிகள். சொட்டிய கண்ணீரையும் இம்மண்ணிற்க்குத் தராமல்,…

கடவுள் கொடுத்த சொந்தம் நீ


உனக்காக உறங்காத என் கண்கள், இன்று இமைக்காமல் பார்த்திருக்கும் உன்னை.. நீ வேண்டும் என எண்ணி வாழ்கிறேன் நானும்.. பிரிந்தாலோ தாங்காது என்றென்றும்..

பொங்கலோ பொங்கல்


தமிழனின் அடையாயம்.. தாய் மண்ணின் தன்மானம்.. நம் கலைகளின் கலாச்சாரம்.. இவையே நம் தைத்திருநாளின் ஆதாரம்.. தமிழை வாசிப்போம் தமிழ் காற்றை சுவாசிப்போம்.. பொங்கள் திருநாள் வாழ்த்துக்கள்.. இப்படிக்கு, தமிழ்இளவரசி..

நான் கண்ட நிஜங்கள்.


ஐந்தறிவு ஜீவன் ஒன்று, கவலையால் தன் மனதைக் கொன்று, தெருவோரம் படுத்திருந்தது கண்ணீரோடு, தன் குட்டிகளுக்கு பால் கொடுத்தபடி..

கவிதை வேண்டும்


முகில் மறைத்த வானில் துயில் கொள்ள வேண்டும்.. அலை இல்லா கடலில் ஆர்ப்பறிக்க வேண்டும்.. துளை கொண்ட மூங்கிலில் காற்றாக வேண்டும்..

கண்ணன் காதலி


மனதை களவாடிடும் கண்கள் ஏன் கொண்டாயோ கண்ணா!! கனவில் உறவாடிய நெஞ்சம் ஏன் பதைக்கிறது கண்ணா!! உன் விழி வீசிய காந்தத்தில் ஓடி வந்து ஒட்டிக் கொண்டது என் நெஞ்சம்!!

உன் வாழ்வை நீ வாழ்ந்திடு மனமே..


வாழ்க்கை புரட்டிய பல சுவடுகள் நம் எல்லோர் மனதிலும் இருக்கும். எது இருந்தாலும் சரி, இப்பொழுது இந்த நிமிடம் நாம் நமக்கு என்ன செய்தோம். சம்பாதிப்பது, படிப்பது எல்லாம் தாண்டி நம் மனதிற்கு எத்தனை நாள் நிம்மதி கொடுத்திருப்போம். 

நீளமான பாதை, நீளாத நாட்கள்


நீளமான பாதை நிலைத்திருக்கும் வாழ்வில்.. நிலையில்லா நாட்கள் நாம் வாழும் வாழ்க்கை.. கலையாத கனவுகள் கரைந்திருக்கும் நெஞ்சில்..  

வான்மேக வசந்தங்கள்


வான் மேக வசந்தங்கள், தேனிரைத்துப் போகிறதோ.. மண் வாசம் வேண்டும் என, தூரல் தூவிச் செல்கிறதோ.. மனதோரம் கொண்ட மௌனங்கள் மலர் வனத்தை உருவாக்க, கன நேரம் ஏற்ற சொந்தம் உயிரெனவே மாறிப் போக,

வாழ்வே வரம்..


வாழ்வே வரம்.. வலியை வலியாக எண்ணாத உள்ளம், வாழ்வில் வழியை உருவாக்க நினைக்கின்ற வெள்ளம்.. கவலை,

காதலிப்பாய் என்பதற்காக.


  உனைக் காண என் கண்கள், எத்தனை வருடம் காத்திருக்க வேண்டும்.. என் கண்ணீர் துளிகள், அது என் கண்களில் உள்ள வரை காத்திருப்பேன்..

முடிவில்லா பாதையில்


முடிவில்லா பாதையில் முகம் தெரியா பெண்ணொருத்தி தனிமையிலே தனக்கான வழி தேடி போனாள்!