அவள் தான் நதி – 10


“இல்லம்மா எனக்கு இப்பவே தெரிஞ்சாகணும். நான் எதுக்கு இங்க வந்தேன்?…” அதற்கு அவள் அம்மா சொன்ன பதில், “உன் உடலையும் உயிரையும் தனியாகப் பிரிப்பதற்கு…” நெஞ்சடைத்து நின்றாள் நதி.. “என்னம்மா சொல்ற… நான் அப்ப இறந்து போறதுக்கு தான் இங்க வந்தேனா.. “ “அவசரப்படாதே நதி… நான் உன்னோட அம்மா.. உன்ன கொல்லனும்னு நான் நினைப்பேனா…? இது ஒரு யுத்தம் மா.. ஆத்மாவுக்கும் சாத்தானுக்கும் இடையில் நடக்கிற ஒரு பெரிய யுத்தம்.. இதுல ஒவ்வொருமுறையும் சாத்தான்கள் ஆத்மாக்களை…

அவள் தான் நதி-9


“அந்த அறையில் உன்னை இறுக கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டது வேறுயாருமல்ல உன் அம்மா”..… பேரதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள் நதி…… அவளின் அதிர்ச்சி தெளிய சில நிமிடங்கள் தேவைப்பட்டது.. மயான அமைதி.. திடீரென்று நதி பித்துப் பிடித்தவள் போல் ஓட ஆரம்பித்தாள் அந்த புகை மூட்டம் நிறைந்த அறைக்கு.. அவனும் பின் தொடர்ந்தான்..

அவள் தான் நதி-8


அந்த அறை இரண்டு மாடிகளுக்கு மேல் இருந்தது.. மெல்ல நடந்து மேலே அந்த அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான் அவன்.. பதட்டமும் பயமும் நிறைந்தவளாய் அவனுடன் அந்த அறைக்கு சென்றாள் நதி.. அந்த அறையின் கதவை திறந்தவுடன் கண்களுக்கு எதுவுமே தென்படாத அளவுக்கு புகை மூட்டமாக இருந்தது.. என்ன என்று யோசிப்பதற்கு முன் அவளை ஏதோ ஒன்று வேகமாக வந்து இறுக கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டது. “ஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ” யாரது……..

அவள் தான் நதி -7


“நான் சொன்னது அதுக்குள்ள மறந்துட்டியா நதி.. இது தண்ணீரே கிடையாது நம்பிக்கையோடு என்னோடு வா… என்னுடைய இடத்துக்கு நான் உன்ன கூட்டிட்டு போறேன்… அதுதான் உனக்கு பாதுகாப்பு.. தயவு செஞ்சு என்னை நம்பு நதி.. நான் உனக்கு நல்லது தான் நினைக்கிறேன்..” அவன் கண்களில் ஏதோ ஒரு உண்மையை பார்த்தவளாய் அவனோடு அந்த மாய நீருக்குள் இறங்கினாள் நதி… அவர்கள் நீருக்குள் இறங்க இறங்க அவள் உருவம் மறைவது போல் உணர்ந்தாள்.. இருவரும் முழுவதுமாய் அந்த மாய…

அவள் தான் நதி-6


“அதுதான் ஏன்னு கேக்குறேன்..” என்று கோபமாக கேட்டாள் நதி.. “சொல்றேன் சொல்றேன்.. ஏன்னா இந்த சாத்தான்களோட உணவே அந்த ஆத்மாக்கள் தான்..” திகைத்துப் போனாள் நதி… ஒன்றுமே புரியாதவளாய், மனதில் குழப்பம் நிறைந்தவளாய், மிகுந்த பயத்தோடு அங்கும் இங்கும் கண்களை அலைய விட்டு கொண்டிருந்தாள்.. “ஆமா, இப்படிப்பட்ட எடத்துல நீ மட்டும் எப்படி தனியா தைரியமா இருக்க. உன்கூட மனுஷங்க யாருமே இல்லையா? இல்லை நீயே மனுஷன் இல்லையா?.. என்று அச்சத்தோடு கேட்டால் நதி..

அவள் தான் நதி -5


குகைக்கு வெளியே வந்தார்கள்.. ஆஆஆஆ என்று அலரினாள் நதி.. அந்த குகைக்கு வெளியே வந்த வெளிச்சத்தை பார்த்து நம் உலகத்திற்கு வந்து விட்டோம் என்று நினைத்த நதிக்கு காத்திருந்தது பேரதிர்ச்சி.. அவள் அவள் பார்த்தது மனித உலகத்தை அல்ல.. சாத்தான்களின் சாம்ராஜ்யம்..

உடைந்து போகும் என் மனதிற்காக..


அறுந்து போகிறேன்.. உயிரோடு எரிந்து போகிறேன்.. உன்னை தினம் நினைத்து நினைத்து புதைந்து போகிறேன்.. இவ்வளவு அருகில் இருந்தும், எவ்வளவு தொலைவில் இருந்து வதைக்கின்றாய். கடந்து போனாலும் மறந்து போகாமல் நிற்கின்ற சில ஜென்ம சாபங்கள்.. உடைந்து போகும் என் மனதிற்காக, உன் உதிரம் வேண்டாம் உயிரே.. ஒரு நிமிடம் புன்னகைத்தால் போதும்..! உன் கோபம் எண்ணம் மணலில் என்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் புதைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்… இன்று அது என்றோ ஒரு நாள் அதிலேயே என் மூச்சும்…

அவள் தான் நதி 4


நதியின் கேள்விகள் அவன் செவிகளை தொடாதவனாய், அவள் விழிகளில் தன்னை தொலைத்துக் கொண்டிருந்தான் அவன்..… “உன்ன தான் கேட்கிறேன். காது கேட்காதா?” என்று சத்தமாக கத்தினாள்… அவள் கத்தியதை கண்டுகொள்ளாதவனாய் “நீ என்ன இவ்வளவு அழகா இருக்க” என்று கேட்டான்.. நதியின் மனதில் சலனம் இருந்தாலும் அதை வெளிக்காட்டாதவளாய் “நீ என்ன லூசா” என்று கேட்டாள்.. “ஆமா..” “முதலில் நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லு”. “ம்ம்ம் சரி சொல்றேன்.. நான் ரொம்ப சின்ன வயசா இருக்கும்போது என்னை…

அவள் தான் நதி -3


யாரோ அவள் கால்களின் அடியில் இருந்து மண்ணுக்குள் இழுப்பது போல் தோன்றியது.. படாரென்று நிலத்தின் அடியில் இழுத்துக் கொண்டே போனது.. முடிவில்லாமல் போய்க் கொண்டே இருந்தது.. அந்த நிமிடம் ஒரு உருவம் அவள் கையை பிடித்துக் கொண்டது.. “யாரது யாரது…” என்று இடைவிடாமல் அலறினாள் நதி. அலறி ஓய்ந்து அமைதியானாள்.. அந்த கரு கும்மிருட்டில் என்ன நடக்கிறது என்றே நதிக்கு புரியவில்லை.. என்ன என்று யூகிப்பதற்குள் அவள் கைகளை பிடித்திருந்த ஒன்று அவள் கைகளை விட்டு விட்டது…..

இப்படிக்கு கர்மம்


அவரவர் கர்ம வினையை அவரவர் எற்றே ஆக வேண்டும்.. வரும் கர்மத்திலிருந்து தப்ப நினைத்தாலும் முடியாது.. அதற்கு ஈடாய் வேறொன்றை ஒப்ப நினைத்தாலும் முடியாது.. பட்டு மாய்ந்த பின் விட்டுப் போகும் இந்த பிச்சை வாழ்க்கையில் ஏனடா இத்துனை வக்கிரம்.. செத்த பின்பு உனை சுட்ட சாம்பலை உன்னால் தொடக் கூட முடியாதடா. உன் உடல் விட்டு உயிர் பிரிந்தால் உனக்குப் பெயரும் பிணம் தானடா… ..இப்படிக்கு கர்மம்..

அவள் தான் நதி – 2


அவள் சத்தம் வெளி வரும் முன்பே நதி அங்கிருந்து தூக்கி எறியப்பட்டாள். அந்த கருப்பு உருவம் அவள் காலை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டே ஒரு காட்டிற்குள் சென்று மறைந்தது. அதிர்ச்சியில் மயங்கிய நதி எழுந்து பார்த்தால் அது ஒரு சூனிய காரனின் சுடுகாடு. அதிர்ந்து போனாள் நதி. அந்த இடம் ஒரு அடர்ந்த காடு. ஓநாய்கள் ஓலமிட்டு கொண்டிருந்தன. ஆந்தைகளின் அலறல் சத்தம் அவள் காதுகளை அடைக்க செய்தன. அரை நிலவொளியில் அந்தக் காடு மங்கலாக தெரிந்தது. ஆயிரம்…

அவள் தான் நதி – 1


ஆழ்ந்த சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தாள் நதி. ஒரே குழப்பமாக இருந்தாள். “யாராக இருக்கும் அது. நேற்று இரவு கருப்பாக ஒரு உருவம் தூரத்தில் கடந்து போனதே.” “அம்மா நதி…” தன் தந்தை குரல் கேட்டு திடுக்கிட்டு திரும்பினாள் நதி. “என்னம்மா ரொம்ப நேரமா என்னமோ யோசிச்சுட்டே இருக்க. என்னாச்சு மா. அம்மா ஞாபகாமாவே இருக்கா டா. அவ போனாலும் நம்ம கூடவே தா இருப்பா.” அப்பாவோடு தனியே தங்கி இருக்கும் நதியின் அம்மா பத்து நாட்களுக்கு முன்பு இறந்து…

அம்மா என்னை விட்டு ஏன் சென்றாய்


உயிர் கொடுத்தாய் அம்மா.. உன் கருவில் எனை சுமக்காத போதும் – எனக்கு உயிர் கொடுத்தாய் அம்மா.. எனக்கு யாரும் இல்லை என்ற போது, நான் இருக்கிறேன் என்றாய்.. என் பாரம் சுமக்க தோள் கொடுத்து நின்றாய்.. என் துயர் பகிர்ந்த உந்தன், மரண வலி பகிர இயலாதவள் ஆனேன். எனக்காக அழுத உன் கண்கள், எனை பார்த்த படி விழித்திருக்க… என்னை மூச்சிற்கு முன்னூறு முறை அழைக்கும், உன் இதழ்கள் புன்னகைத்திருக்க… நான் அம்மா அம்மா…

பெண்ணே நீ எழு…


Image courtesy entrepreneur.com துணிவென்ற ஒன்று, துயர் நீக்கும் இன்று… பணிவென்ற ஒன்று, பகை போக்கும் நன்று… சிரம் தாழ்த்த நீயும், தரம் தாழ்வதில்லை… வாய் வீரம் கொண்டு, பலம் காண்பதும் இல்லை… துயில் கொள்ளு பெண்ணே… உன் துயர் நீங்கும் தன்னால்…. நிமிர்ந்து செல்… நிலை தடுமாறி நின்று போனால் நெஞ்சம் கலங்காது துணிந்து செல்…